Lorejasse On Tour

maandag 2 juni 2014

Rit 2: Lucca - Certaldo

In tegenstelling tot gisteren begint de dag zonovergoten. Het is warm in Lucca, heel warm zelfs. Willy moet even langs bij z’n zoon in Pistoia en dus rijden we onvoorzien eerst die kant uit. Omdat de snelweg in de omgekeerde richting - kustwaarts - erg druk is, besluiten we niet voor die terugweg te opteren maar eerst Zuidwaarts naar Empoli te cruisen om van daaruit vervolgens Westwaarts tot de kust in Livorno door te steken.
En dat was absoluut de juiste keuze want het traject tussen Pistoia en Empoli is niet enkel mooi om zien maar bovendien heerlijk om rijden.

Tussen Pistoia en Empoli

Na een koffietje en sloten water in Empoli maken we de Westwaartse doorsteek naar Livorno van waaruit we Zuidwaarts de kustlijn volgen tot Cecina. Het is er druk. De kustweg zit vol met zonnekloppers op zondag en de Vespas groeien hier precies aan de bomen ;-)

Tussen Livorno en Cecina

De kustlijn is mooi en het zacht zeebriesje biedt welgekomen verkoeling op deze warme dag, maar we zijn toch een tikkeltje opgelucht als we eens in Cecina weer landinwaarts mogen. Hier is het heel wat rustiger en vooral mooi. Door de Val de Cecina, op weg naar Volterra, herken je meteen het Toscane zoals van de mooie plaatjes: een lappendeken van pastelkleuren dat het glooiende landschap toedekt. Deze omgeving straalt rust uit en dat geldt ook voor de wegen er doorheen: de bochten zijn lang, de hellingen zacht; al wiegend glijden we naar Volterra ...

Onderweg naar Volterra

Black Kawa in Toscane

Onderweg naar Volterra

In het gezellige historische stadje Volterra nemen schutters uit de verschillende wijken het tegen mekaar op in een folkloristische wedstrijd kruisboogschieten. Het levert een boeiend en kleurrijk spektakel in en om het oude kasteel in het hart van de stad. We blijven langer dan voorzien en genieten onder een stralende zon van het historische kijkstuk.

Spektakelstuk in Volterra

En ondertussen volharden sommigen in de boosheid ...

Keeping Up Bad Habits ;-)

Na Volterra trekken we verder via Poggibonsi naar Certaldo doen waar we de nacht doorbrengen in Casa Gori. Op aanraden van onze gastheer belanden we voor ons diner in restaurant Sagra de Pechi in Certaldo. Een unieke en hallucinatie belevenis waarvan we nog een ganse avond nagenieten. Als je ooit deze streek aandoet en je bent op zoek naar een visrestaurant: zoek je romantiek of gezelligheid in een intiem kader, stay away; wil je overheerlijk eten aan een knotsgekke prijs-kwaliteit-verhouding, nothing can beat this place.

Enkele sfeerbeelden

Tussen Pistoia en Empoli

Empoli

Langs de kust tussen Livorno en Cecina

Italia loves vespa

Onderweg naar Volterra

Black Kawa in Toscane

Onderweg naar Volterra

Spektakelstuk in Volterra

zondag 1 juni 2014

Rit 1: Pisa - Lucca: Into The Clouds ....

Al bij het ontwaken staat de truck van motomove.nl klaar voor ons hotel. Onze bikes gingen er laatst op en dus eerst af ;-)

Vanuit een miezerig Pisa vertrekken we Noordwaarts langs de kustlijn richting Viareggio. De hemel kleurt grijs en er valt hier en daar wat miezerige neerslag.

Het desolate strand van Viareggio

Het weer betert lichtjes als we naar de marmergroeven in de Apuaanse Alpen boven Carrara klimmen. We houden halt bij een van de souvenirssshops en Willy koopt er een marmeren deegroller (!) Als Sonja hem hiermee een tik verkoopt als hij straks of morgen te laat thuiskomt tellen we een Lorejas minder ;-)

’Marmerstof’ aan de Kawa-bandjes ...

Hoewel het droog blijft in Carrara beseffen we maar al te goed dat we de laatste regen voor vandaag nog niet gezien hebben; de Apuaanse Alpentoppen liggen immers verstopt in een dik pak wolken en verhullen enkel hun grillige contouren die wazig aftekenen tegen het lage grijze wolkendek. Achteraf zal blijken dat we uiteindelijk nauwelijks nog wat regen krijgen, maar de luchtvochtigheid is immens: elke haarspeldbocht hogerop rijden we dichter en dichter de wolken in ...

Everything OK ;-)

Dichter en dichter de wolken in ...

Tot de weg er uiteindelijk zo uitziet ...

Het is een bijzondere zij het niet ongevaarlijke belevenis door de dikke wolken heen. We zien nauwelijks hoe het berglandschap gaandeweg maar snel verandert van witte (marmer- en krijt-)rotsen naar groene bomen, struiken en planten. Maar halverwege tussen het marmeren Carrara en het fabelachtige Castelnuovo de Garfagnana lijkt het alsof we in een mum van een paar kilometers over een immer waanzinnig heerlijk slingerende bergweg plots een andere wereld binnenrijden; eensklaps is het zonnig, warm, open, klaar en de grillige krijtwitte rotsen hebben plaats geruimd voor zachte glooiingen in alle mogelijke tinten van groen: we rijden vele tientallen heerlijke kilometers door de Apuaanse Alpen van Garfagnana.

De zo'n over het magisch mooie Garfagnana gebied ...

Betoverend mooie Apuaanse Alpen

Garfagnana is nauwelijks gekend laat staan geliefd door de toeristen die mekaar over de koppen lopen in de overbekende Toscane steden zoals Firenze, Sienna of Lucca. Enkele motorrijders kruisen wel onze wegen; ook die wisten blijkbaar hoe ongelooflijk mooi en waanzinnig heerlijk het hier rijden is. We slingeren door bossen, dan weer in de open groene vlakte, langs meanderende riviertjes door de groene pracht van de Apuaanse Alpen ... Met af en toe een tegen de steile bergwand aangebouwd dorpje dat de groene stilte breekt. En de Noord-Toscaanse zon straalt tussen de bomen en legt een waas glinsters over het rivieroppervlak; groter dan dit kon het contrast met vanmorgen niet zijn ...

Onderweg passeren we meerdere mooie spotjes, natuurbeelden en monumenten. De laatste in die lyrische rij is de Ponte delta Maddalena, ook wel de duivelsbrug genoemd, net voor we Lucca bereiken.

Ponte delta Maddalena

Na een lange, beklijvende fijne rit arriveren we in Lucca waar we overnachten in B&B Antica Corte dei Principe in het hartje van de binnenstad. Maar niet zonder op een van de vele pleintjes met een natje en een droogje tot voorbij middernacht de zware maar memorabele dag af te sluiten.

Enkele sfeerbeelden